Firmy, produkty, usługi budowlane

Poniżej zostanie przedstawiona charakterystyka cementu o niskim cieple hydratacji (LH) oraz cementu o wysokiej odporności na siarczany (HSR)
Cement o niskim cieple hydratacji (LH)

Według normy PN-EN 197-1:2002 każdy cement zawarty w tej normie, który ma ciepło hydratacji powyżej 270 J/g który mierzy się po 41 godzinach metodą cemi-adiabatyczną lub po 7 dniach rozpuszczana, może być użyty jako cement o niskim cieple hydratacji. W Polsce bardzo dużo cementów, które są produkowane, spełniają powyższe kryteria. Są to w szczególności cementy hutnicze CEM III oraz cementy pucolanowe CEM IV, które zawierają duża ilość żużla oraz popiołu.

Dla praktyki budowlanej niezwykle ważną sprawą jest znanie procesu egzotermicznego. W skutek egzotermicznego procesu hydratacji możemy zauważyć wzrost temperatury w dużej masie betonu. Taki wzrost temperatury możemy zauważyć przy budowie obiektów hydrotechnicznych, wykonywaniu fundamentów i filarów mostów, przy budowie oczyszczalni ścieków oraz przy wielu innych czynnościach. Aby uniknąć naprężeń cieplnych oraz powstania mikrospękań należy przy wykonywaniu tych czynności używać cementów o niskim cieple hydratacji. Konsekwencją powstania mirospękań oraz naprężeń cieplnych może być obniżenie trwałości betonu.
Cement o wysokiej odporności na siarczany (HSR)

CEM I, CEM II/B-V, CEM III, CEM IV, które spełniają wymagania zawarte w PN-B-19707:2003 są zaliczane do cementów HSR.

Wymagania dotyczące tych cementów są różne, a zależy to przede wszystkim od rodzaju cementu. Cementy hutnicze CEM III są tymi cementami, co do których najprościej stwierdzić obowiązujące wymagania. Norma dotycząca CEM III określa udział granulowanego żużla wielkopiecowego. Granulowany żużel wielkopiecowy nie może być niższy niż 55% w stosunku do sumy masy składników głównych oraz drugorzędnych.
Aby cementy portlandzkie CEM I były uznane za cementy o wysokiej odporności na siarczany muszą zawierać nie więcej niż 3, 00% glinianu trójwapniowego oraz ilość tlenku glinu nie może przekroczyć 5,00% masy.

Schody zaczynają się jeśli chodzi o cement portlandzki popiołowy CEM II/B-V oraz cement pucolanowy CEM IV. Aby spełniły one wymagania muszą posiadać jedynie trzy z pośród wielu głównych składników. Te trzy składniki to: klinkier cementu portlandzkiego(K), popiół lotny krzemionkowy(V) oraz pył krzemionkowy(D). Aby cement był dopuszczony to klinkier nie powinien zawierać więcej niż 10% masy glinu trójwapniowego, popiół starty prażenia oraz reaktywny tlenek wapnia nie może przekroczyć 5,0% masy, a zawartość popiołu lotnego krzemionkowego nie może wynieść więcej niż 25% masy cementu.