Firmy, produkty, usługi budowlane

CEM I, CEM II, CEM IV i CEM V, które zawierają mniej niż 0,6% alkaliów spełniają wymagania dotyczące cementu niskoalkalicznego. Takie wymagania również spełniają cementy hutnicze CEM III/A, CEM III/B. CEM III/C oraz cement CEM II/B zawierający mniej niż 0,7% alkaliów.

W zależności od ilości granulowanego żużla wielkopiecowego w CEM III stosuje się różne wymagania. CEM III/A zawierający mniej niż 49% żużla nie może zawierać więcej niż 0,95% alkaliów. Jeżeli zawiera więcej niż 50% żużla to ilość alkaliów nie może być większa niż 1,10%. Więcej niż 2,0% alkaliów nie mogą mieć cementy CEM III/B oraz CEM III/C.

Gdy stosujemy kruszywa, które posiadają reaktywne składniki wchodzące w reakcję z alkaliami należy stosować cement o niskiej zawartości alkaliów (NA). Jeżeli tak nie postąpimy możemy doprowadzić do spękania betonu oraz jego zarysowania, a jak wiemy może to spowodować po prostu zniszczenie betonu. Wyróżniamy trzy rodzaje reakcji. Mogą to być reakcje: alkalia reaktywna krzemionka ze składu kruszywa, alkalia-węglany, alkalia-kruszywa oraz alkalia-krzemiany. Uwzględniać ilość alkaliów musimy również przy stosowaniu wody zarobowej oraz domieszek chemicznych.

W nowej normie znajduje się rozszerzenie zakresu cementów niskoalkalicznych, do których zostały dodane cementy portlandzkie, hutnicze oraz żużlowe. Wszystkie dodane cementy spełniają wymagania, które zostały powyżej przedstawione. Cement glinowy oraz cement portlandzki zalicza się do cementów specjalnych. Przede wszystkim cement portlandzki biały posiada parametry, które zawierają cementy portlandzkie klasy 32,5 oraz 42,5. Charakteryzuje się również wysokim stopniem białości. Ogromne zastosowanie cementu białego wynika przede wszystkim z jego właściwości fizycznych oraz kolorystycznych.. Zaletą cementu białego jest również to, że jest szybko twardniejącym spoiwem hydraulicznym.