Firmy, produkty, usługi budowlane

Poniżej zostanie przedstawiony związek wody oraz porowatości betonu z mechanizmem niszczenia mrozowego.

Podstawową informacją jest to, że woda w skutek zamarzania zwiększa swoją objętość aż do 9%. W wyniku zwiększenia objętości wody może dojść do wewnętrznych naprężeń, które mogą doprowadzić do niszczenia budowy stwardniałego zaczynu cementowego. Skurcz stwardniałego zaczynu jest przede wszystkim powodowany topniejącym lodem w kapilarach. Ten lód jednak nie powoduje powrotu próbki do rozmiarów, które były na samym początku. Powiększenie spękań jest powodowane kolejnymi cyklami zamarzania i topnienia, które poprzez zjawiska pęcznienia i skurczu nasilają wielkość naprężeń. Gdy zaobserwujemy łuszczenie się powierzchni zaczynu oraz betonu to jest to znakiem dla nas, że mróz negatywnie oddziałuje na konstrukcję. Jeżeli beton sam w sobie jest złej jakości to w skutek działania mrozu może dojść do głębokich pęknięć. Aby ochronić beton należy zachować odpowiednią proporcję między porami, które mają to do siebie, że bardzo łatwo gromadzą wodę, która może zamarzać w warunkach eksploatacyjnych. Taką proporcję należy również zachować między porami, których rozmiary nie wypełniają się wodą i stanowią naturalny ochronny bufor. Aby zachować odpowiednie proporcje możemy posłużyć się dwiema metodami. Możemy wytworzyć w betonie dodatkowe pory powietrzne oraz możemy obniżyć zawartość porów, które są zdolne do pochłonięcia wody zamarzającej do niżej położonego poziomu, w którym skutki krystalizacji lodu zostaną zniwelowane przez sprężystą akomodację betonu oraz przez pory, które znajdują się w kruszywie i były nie wypełnione całkowicie wodą przed wystąpieniem mrozów.